Elvis | Itineraries of taste

Elvis

Elvis

Elvis Presley's eerste liefde was zijn toegewijde moeder Gladys. Maar zijn tweede liefde was zeker de pindakaas die ze rijkelijk op zijn crackers smeerde, nadat hij als baby de puree van erwten en maïsbrood was ontgroeid.. Toen zijn oom Vester hem bezocht en deed alsof hij pindakaas zocht, werd de kleine Elvis hysterisch en sleepte hij verwoed een stoel naar de kast om de pot te verstoppen.

Dit was het begin van een passie en zwakte waarmee Elvis op de sympathie van een generatie Amerikanen kon rekenen. Velen die zich aangetrokken voelden door het sex-appeal van de slanke jonge heupwiegende zanger van de jaren 1950 leefden met hem mee toen hij vocht om zijn breder wordende heupen in de jaren 60 onder controle te houden, en miljoenen waren verwonderd toen ze het slanke, gebruinde charisma zagen dat hij uitstraalde tijdens zijn Comeback Special van 1968. Elvis was zwaar aangedaan van de moord op Martin Luther King eerder dat jaar en hij wou zijn fans een boodschap van raciale harmonie en hoop geven. Omdat zijn manager, Colonel Parker, hem niet meer live liet optreden sinds 1961, was een van de sensaties van de show het kijken naar de vreugde en verbazing van de 33-jarige Elvis toen hij zijn eigen krachten herontdekte.

De grootouders van Elvis waren pachters en pinda's vormden een belangrijke bron van eiwitten in de voeding van deze arme familie uit Mississippi, dat zo een dieet van brood, spek en groenten aanvulde. Vlees was een luxeproduct, en in zeldzame gevallen bracht haar man, Vernon, het wel eens mee als iets speciaals. Maar deze speciale traktaties kwamen niet meer op tafel wanneer Vernon drie jaar in de gevangenis zat omdat hij een cheque had vervalst, waardoor Gladys en zijn zoon voor lange tijd moesten overleven op stukken verwerkte kaas. De jongen ontwikkelde een bodemloze honger naar eten, muziek en aandacht.

Hij kreeg deze drie zaken het eerst in publiek bij de lokale fundamentalistische kerk, waar de predikant en de gemeente schuddend in de gangpaden sprongen om de duivel van zich af te schudden (hij beweerde dat dit de plek is waar hij zijn beroemde, heuprollende bewegingen heeft geleerd), en ging zitten om picnics van gelatinesla's en en dromerige desserts te eten.

Op school had Elvis zelden voldoende geld om de broodjes met pindakaas te kopen waar hij zo naar verlangde. Het is dan ook niet te verwonderen dat wanneer hij de rijkste tiener van de wereld werd, hij overboord ging. Hij vroeg zijn moeder om twee volle koffielepels pindakaas te pletten met een halve erg rijpe banaan, dit mengsel tussen twee sneetjes wit brood te smeren en het te bakken in twee eetlepels margarine. Het brood moest bruin worden. Het woord "verbrand" was voor Elvis iets positiefs. "Dat is verbrand, man!" zei hij over een lekkere burger of een ongelooflijk goed liedje.

En Elvis wist wat een goed liedje was en hij vocht vaak tegen de commerciële druk van zijn manager als hij vond dat hij gelijk had. In een recent interview herinnerde Priscilla Presley zich hoe hij erop stond dat het liedje In the Ghetto zou worden opgenomen, hoewel Colonel Parker hem aanraadde om zich nooit politiek te uiten. "Hij zei 'het is je genre niet, je wilt geen zanger zijn met een boodschap'", zegt Priscilla. "Maar Elvis bleef vastberaden - en zie hoe het is uitgedraaid."

Hij at de warme broodjes met pindakaas en banaan van Gladys met mes en vork (en nam later zijn eigen zilveren bestek met zich mee naar het huis van anderen omdat hij smetvrees had). Hij heeft een keer zeven weken lang alleen op dit soort snacks geleefd. Maar zijn eigen pogingen om ze te bakken waren niet erg succesvol. Toen de countryzangeres June Carter hem uitnodigde om haar te bezoeken mocht hij ooit in Nashville zijn, deed hij dat ook. Toen ze niet thuis was, brak hij in en probeerde hij voor zichzelf en zijn vriend Red West eieren met spek te bakken, maar hij smelte daarbij de kostbare koperen sierpannen op het fornuis. Haar eerste echtgenoot, (honky-tonk zanger Carl Smith) wekte de twee later met een shotgun, hoewel hij hen later toch een tweede ontbijt klaarmaakte. De charme van Elvis was moeilijk te weerstaan.

Elvis zou Carter later de stem van haar tweede man, Johnny Cash, laten horen door zijn platen op een jukebox te spelen. "Cash hoeft geen spiertje te verroeren," zei hij doodjaloers, "Hij staat daar maar en zingt." Maar er waren nog verschillen tussen de twee: Elvis hield van zachte, smeuïge pindakaas; Cash had het liever met stukjes in.

Maar de roem en het geld veranderden Elvis' smaak niet: hij maakte de porties van het troosteten uit zijn jeugd alleen groter. In Graceland liet hij voor zijn moeder een blender installeren op elke hoek van het aanrecht in de keuken. Nadat Gladys stierf, rouwde hij al etend en toen het leger hem naar Duitsland zond, liet hij zijn grootmoeder ook mee overkomen zodat ze voor hem kon koken. Op 24-jarige leeftijd werd hij verliefd op de 14-jarige Priscilla Beaulieu. Toen ze acht jaar later trouwden in Las Vegas (waar hij wel acht deluxe cheeseburgers in een keer naar binnen werkte), vierden ze dit met een reusachtige trouwtaart van zes verdiepingen versierd was met roze rozen, wat hen naar het schijnt zo'n 3.200 dollar kostte.

Thuis in Graceland lag hij in bed in zijn versierde kleren via CCTV te kijken hoe zijn maaltijden bereid werden. Hij bestelde op alle tijden van de dag en nacht "ontbijt" (meestal een zes eieren tellende omelet, een halve kilo spek, zes botermelkkoekjes en een doos Eskimo frisco's). Hij dronk uit glazen die groot genoeg waren om er verschillende blikjes cola in te doen en at chips en snoep - de fastfood die deel uitmaakte van de tienerrevolutie en van de snelle muziek die het verkocht. Elvis feestte wel de hele nacht op fruit, misschien ter compensatie. De bananen in zijn calorierijke broodjes zouden ook een deel uitmaken van zijn frequente crashdiëten.

In haar biografie uit 2003, komt Bobbie Ann Mason tot de conclusie dat het publiek dat Elvis bewonderde, hem uiteindelijk "levend opat". Vijftigduizend fans kwamen in 1977, toen hij op 44-jarige leeftijd stierf, naar Graceland. Hoewel velen willen geloven dat de laatste maaltijd van de King een broodje met pindakaas en banaan was, was zijn laatste snack eigenlijk een perzikijsje met zes chocolate chip cookies. Zijn haar mocht dan wel grijs geworden zijn onder de zwarte kleuring, hij bleef een zoetebek zoals tijdens zij tienerjaren..

U bent misschien ook geïnteresseerd in

X